Սիրանույշ Օհանյան / Կանաչ աշուն
Նոյեմբերը վերջանում էր, ու ծառերը չէին դեղնում։ Տերևները կանաչ էին, չոր, մի քիչ կռկված: Թե
Նոյեմբերը վերջանում էր, ու ծառերը չէին դեղնում։ Տերևները կանաչ էին, չոր, մի քիչ կռկված: Թե
Ամբողջը կոչվում է մեխանիկական, եթե նրա առանձին տարրերը կապակցված են միայն տարածության և ժամանակի մեջ
Բոլորը բաժանվում են՝ սրանք միավորվում: Թարս են: Ինչպես միշտ: Վերջապես: Վաղուց ժամանակն է: Եթե, իհարկե,
Ապակու վրայից հուսահատությունս եմ քերում, Եղունգներով: Կոկորդս լի է գազազած մեղուներով, Փեթակ եմ: Ես կգոռամ,
«Թվում էր` հայրն այնտեղ գործիք է պահում` խարտոց, աքցան կամ մուրճ. տղան չէր կարողանում հայացքը երկար
Մենք ճյուղ չենք, որ չորանանք, հետո էլի ծաղկենք, մենք մարդ ենք, ով եթե ծաղկելու էլ
Տեքստի հեղինակն է Խավիեր Էրնանդեսը, հեղինակի մասին ոչ մի այլ տեղեկություն ցավոք չկա: Տեքստը առաջին
Եկա տուն, վրայիցս հանեցի կաղապարող ու անհանգստացնող ամեն ինչ, նստեցի կոմպի մոտ ու սկսեցի գրել:
Ես գալիս եմ «Կետիկնոց» («Վերնիսաժ») սրճարան՝ ինձ ցույց տալու, միանգամից շատերին տեսնելու, նրանցից քչերն են,
Ի՞նչ եփել այսօր։ Ինձ թվում էր՝ սա աշխարհի ամենահասարակ հարցն է՝ նույնքան հասարակ պատասխանով. –
*** Քաղաքապետը վեց տեղակալ ունի օրական ծեծում է մեկ տեղակալի
ԽՍՀՄ-ի փլուզումից հետո Հայաստանում սկսվեցին ազատականացման ու դեմոկրատացման պրոցեսներ, որ քաղաքականության մեջ ու հասարակության կյանքում