Գիր

Մարդու ճանապարհներն անիմանալի են։ Ապրում ես, ապրում ու մի օր դուրս գալիս մեծ աշխարհ։ Նույն

Հովիկն այդպես էլ Հովհաննես չդարձավ, գոնե Հովո չդարձավ։ Կինը կարճ էր հագնում` տղամարդ չդարձավ, կնոջը

«Մտահայեցողական ֆանտաստիկայի» (Speculative fiction) ժանրում ստեղծագործող ամերիկացի գրող և բանաստեղծ Բրյուս Բոսթոնը (Bruce Boston, 1943-) համարվում է

Հերս այդպես էլ ծխել չսովորեց, բայց մենակ դրանով չէ, որ տարբերվում էր գյուղի մյուս տղամարդկանցից,

Երեկույթն ուշ ավարտվեց։ Վասյա Չեսնոկովը՝ հոգնած ու քրտնած, գիմնաստյորկայի վրա զորակոչիկի բանտը կպցրած, կանգնած էր

Նվիրվում է Շառլ Կենին – Այո՛, տիկին Ալեքսանդրիան կարող է նույնիսկ հպարտանալ իր առաքինությամբ։ Միայն

– Պեկան համը հանում էր։ Նռնականետը վերցրի, որ բեկորայինով խփեմ, բայց սնայպերը ֆիքսել էր ինձ։

Մին՝ մանկան պես լաց է լինում,Մին՝ ոռնում է զերթ գազան. Ամբողջ այս պատմությունը սկսվեց նրանից,

Իմ մեծ հորեղբոր կինը ուկրաինուհի էր,  հորեղբորս հանդիպել էր Ռուսաստանում, ամուսնացել էր ու եկել` ապրելու 

Պատերազմից հետո սա գյուղի առաջին հարսանիքն էր․ ուզենք թե ոչ՝ կյանքը շարունակվում է․ գյուղի մեծերը

– Սաթի՞կ։ Սաթիկը վերցնում է սրբիչն ու սկսում ամանները չորացնել։ Այսպես ամեն օր։ Լվանում է,