Գիր

     Մաթեմատիկայի դասատուն ոչինչ կյանքից ու սիրուց չէր հասկանում, բայց գումարում ու հանումից էր խոսում,

Ես ծնվել եմ, բայց ծնվել եմ երկրաշարժից երկու ամիս անց՝ երջանիկ պատահականությամբ կամ էլ՝ դժբախտ…

սկիզբը՝ այստեղ Մակբեթ Վլադիմիրովիչի երկարաշունչ, մերկացնող ճառից հետո Ալվարդի հետ ամուսնանալու հույսը կորցրած Ուզվորի գլխում

սկիզբը՝ այստեղ *** Կյաժը մտքում ինքն իրեն հայհոյում էր տիկին Ալվարդին էդ տեսակ հաճոյախոսություն անելու

(հատված «Գազանիկը եւ մահը» վիպակից) Ուզվորը ազատության մեջ էլ այնպես էր ապրում, ինչպես գաղութներում էր

Որտե՞ղ է ամբողջ աշխարհը իմ ծննդյան օրը: Որտե՞ղ են Մոսկվայի էլեկտրական լապտերները: Իսկ մարդի՞կ։ Բա

Կարոտ Հիմա ես գերեզմանների մասին եմ մտածում,Որ երևում են սարի վրա՝ եղնիկների երամակի պես։Հիմա ես

ՊԱՀԱՊԱՆ-ՀՐԵՇՏԱԿՆԵՐԸ Պահապան հրեշտակներ ես միշտ ունեցել եմ՝ թե արական, թե իգական սեռի։ Դժվարը նրանց ճանաչելն

Մի մռայլ օր, որ գուցե լավ էլ պայծառ էր, մերօրյա վառ քնարերգու բանաստեղծի սև սալորի

Սյուզիկներն ու վարդերը Կեսգիշերից մի քիչ անց Ֆորշը ռադիոյի հեռու ծայրին փորձում է կեսգիշերը փոխել։

Արդեն մի քանի շաբաթ է՝ Ուրիշի երազը գլխումս շարունակում եմ ապրել։ Ես քարշ եմ տալիս