Գիր

Բարև՛, մա՜մ։ Մորս շիրմին իր սիրելի կարմիր կակաչները դնելուց օրեր անց ես նույն ծաղկավաճառից սպիտակ

Սեր իմ Հիմա տաք է ,սեր իմ։Այսուհետ տաք է լինԵլու:Վառ, շողշողան շորերով, ծղոտե գլխարկներով,բարկ երեկոներ

Այս ձմեռը շատ մեղմ էր, կարծես ոչ թե եկել էր սառեցնելու մեզ, այլ մոր քնքշությամբ

Նկարները՝ Նաիրա Մուրադյանի Այդ ձմռանը գարունը շատ ուշացավ։ Արևն աչքիս առաջ ճեղքեց մեր գյուղը պատած

(բոլոր համընկնումները պատահական են) — Եկա՛։ — Բարո՛վ եկար, — անխռով արձագանքեց Բանաստեղծը։ — Դե,

ն   ա   խ   ԵՎ   ա   ռ   ա   ջ

Նա ամաչում էր ասել, որ վիրավոր է։ Սկզբից զինակից ընկերներից էր թաքցնում, հետո երբ ինչ-որ

Շենքում վայրկենապես տարածվեց լուրը, որ երկրորդ հարկի Գոհարի աղջիկ Վարդուհին, որն Ամերիկայում դարձել էր Վարդա,

Անդրե Շինկելը գերմանացի ժամանակակից բանաստեղծ է, ծնվել է 1972 թվականին Սաքսոնիայի Էյլենբուրգ քաղաքում։ 1988–1991 թվականներին

Սոլակի տերտերը էս Ծնունդին ում տունը մտավ՝ ուշունցը բերնին դուրս եկավ։ – Ադա՛, լափ սարսաղացել