Մարինա Գևորգյան/Բուխենվալդ. ականատեսի օրագրից
Պապը քնում էր աչքերը կիսաբաց, ելնում էր շատ վաղ, քայլում էր այնպես, ասես ոտքը գետին
Պապը քնում էր աչքերը կիսաբաց, ելնում էր շատ վաղ, քայլում էր այնպես, ասես ոտքը գետին
*** Ոչ մեծ էր, ոչ փոքր,դրսից պարզ, ներսը՝ կոկիկ –Խորհրդավոր լույս կարբոլոր մակերեսներին,գաղտնիք՝ բոլոր դարակներում.
Սկիզբը՝ այստեղ Եկա հաջորդ հետազոտությանը: Բժշկուհի-սոնոգրաֆիստը խիստ անհանգստացած ասաց. – Դուք ձվարանների կիստաներ ունեք, բավականին
– Առավոտյան ութն անց կես սկսում են վիրահատությունս… – Ութն անց կես հիվանդանոցում պիտի լինենք,
– Եթե մահը ընկերներ ունենար,կպատմեր քո մասինիր ընկերներին,քանզի դու ամեն անգամչափազանց սիրուն ես մեռնումու հառնում
Լույ է տեսել վրաց բանաստեղծուհի Էկա Քեվանիշվիլիի «Իմ սիրուն կյանքը» բանաստեղծությունների ժողովածուն՝ Ասյա Դարբինյանի թարգմանությամբ
Յաննա Լոունտյենսը (1974) վիպասան, բանաստեղծ և փիլիսոփա է։ Նրա վեպերից են՝ «Հաջողություն»(2007), «Ի՞նչքան է ուշ
Այս տեքստը գրվել է Սիլվա Չոբանյանի հետ համագործակցությամբ: Սիլվան ուներ ներկայացման մտահղացումը և կառուցվածքը: Նարե
Մեր մանկության տարիներին մարդիկ այդքան հեռացած չէին իրարից, ինչքան այսօր։ Առաջ հարևանների տների բակերը իրարից
Հարավի սրտում մխրճված Ողջի գետը զարդարել էր քաղաքն իր ողջ գեղեցկությամբ։ Ջրերն իրենց երկար ու
Վսեմաշուք համերգից հետո, ինչպես հերթական իր գրառման մեջ որակել էր երկրի առաջնորդը, Ջենիֆեր Լոպեսը հրավիրված
Յաննա Լոունտյենսը (1974) վիպասան, բանաստեղծ և փիլիսոփա է։ Նրա վեպերից են՝ «Հաջողություն»(2007), «Ի՞նչքան է ուշ