Գրբաց

Վարդգես Պետրոսյան Խոսքը վերաբերում է Հրանտ Մաթեւոսյանի «Այսպես կոչված գյուղագրության մասին» հոդվածին, որը տպագրվել է

Հասմիկ Հակոբյան Թարգմանական արվեստ: Ժողովուրդների, քաղաքակրթությունների և մշակույթների երկխոսությունը, շփումը և փոխներգործությունը կարևոր նշանակություն ունի

Ժամանակակից մարդը ապրում է իր օրենքներով և կենսաոճով: Այն մարդկանց, որոնք չեն հարմարվել այդ կենսաոճին,

Կինն է այն առանցքը, որի շուրջըՊտտվում է քաղաքակրթությունը: Րաֆֆի Հասարակության մշակութային և հոգևոր զարգացվածության չափանիշներից

Հոդվածը Արվեստի քննադատների միջազգային ընկերակցության 2012 թ. երևանյան հավաժողովին կարդացված զեկուցման գրավոր տարբերակն է։ Ես

Սկիզբը՝ այստեղ։ 4 Վերադառնալով մեր ռուս գյուղացուն, եկեք ենթադրենք, որ Ռեպինին Պիկասոյից գերադասելուց հետո վրա

Սկիզբը՝ այստեղ։ 3 Եթե ավանգարդը նմանակում է արվեստի գործընթացները, կիտչը, ինչպես տեսնում ենք, նմանակում է

Սկիզբը՝ այստեղ։ 2 Այնտեղ, որտեղ կա ավանգարդը (առաջամարտիկների գունդը), սովորաբար լինում է նաեւ արիերգարդը (վերջապահ

Ամերիկացի նշանավոր քննադատ եւ արվեստի տեսաբան Քլեմենտ Գրինբերգի (1909 – 2000) «Ավանգարդ եւ կիտչ»  էսսեն

Դավաճանության հայտնագործությունը, եթե այն իսկապես եղել է, մեծագույն հայտնագործություններից մեկն է։ Առաջին հերթին այն պատճառով,

Հասմիկ Հակոբյան Գուրգեն Մահարու՝ երեսուն տարիների ընթացքում ստեղծված և 1966 թվականին լույս տեսած «Այրվող Այգեստաններ»

Հոդածը լույս է տեսել «Գրական թերթում», 1993 թվականի նոյեմբերի 12-ին։ Հրապարակվում է «Գրամարտ» նախագծի շրջանակներում՝