Arpi Voskanyan

                                 -Մենք Ձեզ կզանգահարենք,- հերթական անգամ եմ լսում։ «Հա ո՞ր»,- մտքումս արձագանքում եմ ու բարձրաձայն

* անքնություն ախր ես միայնկնոջս գիշերային խռմփոցներին էիիբր սովոր/խռովկանիս ցերեկայիններըշատ քիչ եմ լսել /հիմա էլէս

Մարիամը մեր մանկապարտեզի խմբից էր։ Աշխարհի խելոք, սուսիկ-փուսիկ աղջիկն էր, դաստիարակները նրան ասում էին՝ խելոք

Նոյեմբեր ամիսը կես էր եղել, իսկ Վանաձորում անսովոր տաք եղանակ  էր, արևը հանդուգն կերպով չէր

*** Երբ թիկունքդ հենեցիր ծառինև տնքացիր ցավից.երկնքի կապույտը,հայացքդ՝ մոլոր․․․արդյո՞ք զգացիր,որ ծառն այդ ես էի,գրկել թիկունքդկանգնել

-Աստծուց շատ բան չեմ ուզում․․․ Ուզում էի ասել՝ այս շքեղ մոփեդից, սակայն ընդհատեց ինձ: -Ես

ՀՀ կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարության աջակցությամբ մեկնարկում է Գրքի երևանյան միջազգային վեցերորդ փառատոնը։

ՆԵՐՍ ՈՒ ԴՈՒՐՍ Այս չորս պատերն են, երկու աթոռակ, մի փոքրիկ սեղան, վրան՝ գավաթում, կարմիր

(Հատված «Այդ տարին» գրքից) Աննայի հետ ինձ մտերմացրեց անհանդուրժողականությունը խոհանոցում հայտնվող տղամարդու հանդեպ։ Օրերից մի

Վարդան Ջալոյան Նախորդը՝ այստեղ Սկիզբը՝ այստեղ Արդեն նշել ենք, որ Խորեն Աճեմյանի ելույթը 1944 թ․