Arpi Voskanyan

Ինձ համար միամիտն ընկած` իմ բաժին կորոնակարանտինն «էի վայելում» ու ամբողջ օրը, մոլորակը ոտիս տակ

Էս կորոնաֆուտբոլիստները չեն թողնում, որ ես էլ դաշտ մտնեմ։ Էնքան արագ են վազում, էնքան արագ

– Մա՜մ, մրջյու՜ն, – տան անկյուններից մեկից աղջկաս ձայնն է լսվում։«Ի՞նչ։ Մրջյու՞ն։ Օ՜, ո՜չ, –

Լվաց, թաթիկները լվաց։ Չէ, ԵԶակի ցեղատեսակի առյուծի ալբինոս ձագուկների թաթիկների մասին չի խոսքը, դրանց թաթիկներն

Վերջին մի քանի ամիսս տրիբունաներում անցավ։ Ֆուտբոլ եմ նայում։Նայելը ո՞րն է՝ սա մի ուրիշ խաղ

  Քանի կծիկը քանդվում ա, գցեմ հատակին, ծայրը անցկացնեմ թեյնիկի փորով, հանեմ քթով, ջուրը թեյնիկի

Հարգելի կորոնաֆուտբոլային հանդիսատես, ինչպես խոստացել էի, հետաքրքիր հանդիպումները շարունակվում են։ Դաշտ են մտել կորոնաֆուտբոլային ախտանիշով

Եթե ֆուտբոլի դաշտը արհեստական չէ, ու եթե մի քանի ամիս այնտեղ խաղ չի լինում, ուրեմն

Հովիկ ջան, գնդակը դեսը ղրկի, ազիզ, ես էլ եմ հայ, ճիշտ է, լոռեցի չեմ, բայց,

(թավշի և շուշաթղթի էկզիստենցիալիստական նմանությունը Վարդիշաղ տատի հյուսիստիզբոներում) Սիրելի ֆուբոլիստներ ջան, կհիշե՞ք, որ բակի ֆուտբոլի

Ես խաղաղ նստած էի ինձ համար, գնդակս քցում-բռնում էի, ալկոգելված նյարդահամակարգով առաջին պարբերությունը համարյա մտքում

Քանի մկաններս տաքացել են, լուրջ հարձակումներ չկան, դարպասը լա՜վ պաշտպանված է, վնասվածք չունեմ դեռ, փա՜ռք