Ռուբեն Ներսիսյան/ՌուՄբեն
քանդված։քաղաք։ մոխրաման։ սիգարետ։ կիսահանգ։աչքերիս մեջ ժպիտ։ ծածուկ օրեր։ անլամազ։գրվելու ճիգեր։ պատշգամբից։թափ առնելու անփորձություն։ -ինձ թափ
քանդված։քաղաք։ մոխրաման։ սիգարետ։ կիսահանգ։աչքերիս մեջ ժպիտ։ ծածուկ օրեր։ անլամազ։գրվելու ճիգեր։ պատշգամբից։թափ առնելու անփորձություն։ -ինձ թափ
* Զրուցելով Արփի Ոսկանյանի հետ1 եւ ահա երկնքից փետուրներ են թափվում`սրածայր ու փարթամ, նրանցով լույսն
* ես ուզում եմ վերադրվեն երկինքն ու հողըես ուզում եմ արեւը գիշերը ելնիես ուզում եմ
* քայլում եմ մայթովմարմինս բացված, երկնուղեշերկնուղեշ, ձգված մարմինս ա’յս ցրտի առաջա’յս ցրտի առաջ ճեղքրտված մաշկս
*մարդիկթըմրամոլենուխաղամոլխադամոլութմրամոլմարդիկ անբախտ են, որ հավատում են բախտինմարդիկ կիսատվել են արդենու կիսատվում են անվերջ՝տիեզերքի մեծանալուն զուգընթացմարդիկ
*Երջանկության համար բավարար չէ երազելը։Քամին կանգնել է մատներիդ արանքում, դժվար է դրանք շարժելը։ Եվ թեքում
ՄԱԹԱՆԱԼԻԶ Այս ամենը կվերջանա շատ արագ, սեր իմ—առանց լավ սրված մատիտիդեկարտյան հարթությանաբսցիսների եւ օրդինատների կանխորոշմանգրաֆիկի
*** ընկերներ չեն լինում, ախպերս,կամ լինում են, բայց արջ ուտում ու քնում են, ես կասեի` լափում
/վավերագրական, փորձարարական պատմվածք-էսսե/ *** լռություն՝ ողջերիԳԵՐԵԶՄԱՆՈՑ։ *** Երկրորդ դասարան էի, երբ իմացա մեր քաղաք տեղափոխվելու մասին։
Ամեն ինչ ավարտվեց, եւ ոչինչ չէր սկսվել։Հ․ Էդոյան *** Առավոտ ա։ Բոլոր օրերի պես՝ սովորական
Ապոկալիպսիս Հե՜յ, դուք`«ճշտի» մեջ թաղվածներ.սեմուշկա լափող, գարեջուր խմող, ուղտի պես թքող, սևազգեստ, ակնոցավոր,քիթը ծուռ, անողնաշար,ճկույթի եղունգը ցցած`դասական քծնող, «մարդաչնման`