Համբարձում Համբարձումյան/Ուզվորը (2)
սկիզբը՝ այստեղ *** Կյաժը մտքում ինքն իրեն հայհոյում էր տիկին Ալվարդին էդ տեսակ հաճոյախոսություն անելու
սկիզբը՝ այստեղ *** Կյաժը մտքում ինքն իրեն հայհոյում էր տիկին Ալվարդին էդ տեսակ հաճոյախոսություն անելու
(հատված «Գազանիկը եւ մահը» վիպակից) Ուզվորը ազատության մեջ էլ այնպես էր ապրում, ինչպես գաղութներում էր
Գենտնահարկ լաբարատորիայում մեռելային, չարագուշակ լռություն էր: Նրանք զգուշորեն, ամեն պահի հարձակման սպասելով, առաջ էին շարժվում,
(Հատված վեպից) Արդեն կես ժամ էր, ինչ կանգնած էի լուրջ ընտրության առջև․ հայելու առջև կանգնած՝
Երբ Լուիզը «փարքինգ» արեց իր ահռելի ջիպը, նկատեց, որ ստորգետնյա ավտոկայանատեղում հերթապահող ոստիկանը արագ ինչ-որ
Սերժիկի ամենասիրելի զբաղմունքը դիվանին պառկած ֆուտբոլ նայելն էր, եւ դա էր պատճառը, որ թաղում նրան
Երեւի նրանց ծնողները շատ էին սիրել էս փոքր երկիրը, էս երկրի հողն ու ջուրը, որ
Սովետի ժամանակ Ռոբերտ Սեդրակիչը Երեւանի չորս տարբեր գործարաններում բանվոր էր գրանցված, բայց ոչ մի տեղ
Քառասունչորսօրյա պատերազմից հետո Հայաստանը հայտնվել է քաղաքական, անվտանգային, գաղափարական ու արժեքային ճգնաժամի մեջ, որից, թվում
Թվում էր, որ 44-օրյա աղետալի պատերազմի հետևանքները պետք է սթափեցնեին քաղաքական ուժերին, թվում էր՝ այն
Առաջնագծից ոչ հեռու, ողջ մնացած կայարանի ներսում, կարմիրբանակայինները քաղցր խռմփացնում էին հատակին․ հանգստության երջանկությունը դրոշմված
Քայլում էր Սերժիկը «Լինսի հիմնադրամի» փողերով սալիկապատված Մաշտոցի պողոտայով ու սիրտը ափսոսանքից ճմլվում էր, որ