Արևիկ Չափարյան

-իմ հոգի- Բարև, իմ հոգի,իմ ամենամոտև իմ անծանոթ,արի այս գիշեր նստենք դեմ դիմացու հայելու միջով

1.  Ցուրտ ու ձյունառատ տարեմուտին պահարանի գլխից իջնում էր կախարդական տուփը։ Ծանր չէր, բայց լցված

                               *** Կարմիր տրամվայը լռում է գիշերային կանգառում։ Ձյունաթաթախ փոքրիկ աղջիկը պապի հետ բարձրանում է

*** Երկինքը ողջ մարմնով պահում է Լուսնին, որ մնա…որ ապրի իր կյանքը կլոր, որ լինի

Այսօրը որոշել եմ ինձ նվիրել։ Քսանականներիս բարեհաջող հրաժեշտ տալուց հետո կայուն սովորություն եմ ձեռք բերել

Բարձրակրունկներիցս իջա համավարակի ինքնամեկուսացման օրերին ու այնքան հետ վարժվեցի, որ վախենում եմ նորից բարձրանալ։  Դեռ