Առաքել Սեմիրջյան

Դիրիժորի փայտիկի փոխարեն ծակ նասկիները ձեռքերումս` անկողնում պառկած չափ եմ տալիս Բախի Erbarme dich, mein

Ծնողներս, հենց խանութից բեռնված տուն էին գալիս, դեռ լիարժեք ապրանքները չդատարկածմայրս, ինչքան հասցներ, նոր գնված

-Գերեզմանները տարածվելու սովորություն ունեն՝ նամանավանդ պատերազմի ժամանակ: -Այստեղ նախկինում ծիրանի այգիներ են եղել։ -էն պահակին

Տկլոր, ես կասեի` չփլախ, ավելի լավ է հնչում՝ համարյա չափալախի պես։ Նրա մերկությունը դադարել էր

Համուլը ամեն ինչ անում էր, որ հանկարծ Սուրբ հոգին  իր մեջ չմտնի ու չխարխլի ողջ կյանքի

«Ծուռմռտիկ ատամներով ու անկանոն քթերով, կնոջ համբույր չզգացած, սեփական քրտինքի հոտից չամաչող, պարելիս ձեռքերի շարժումները

Նա ամաչում էր ասել, որ վիրավոր է։ Սկզբից զինակից ընկերներից էր թաքցնում, հետո երբ ինչ-որ

Այլ իրականության մեջ ես կլինեմ ուրիշը՝ ուրիշ տեսքի, ուրիշ համի, ուրիշ դեմքի, ուրիշ սեռի, ուրիշ

Երկու Երկչոտ երկուշաբթի, երկնուղեշ ցից, երկիմաստ ապուշություն, երկսեռ արիացի, երկկողմանի թոքաբորբ, երկկողմանի որբ, երկնիշ աճ,

Հենց ներքին ձայնը սկսեց կանացի ձայնով հետը խոսել, միայն այդ ժամանակ  հասկացավ, որ մի բան

Հայելու առջև կանգնած նա ինքն-իրեն ուսումնասիրում էր։ Սկզբից դիմացից, հետո հետևից, հետո տակից։ Վերևից փորձեց,

Չորս ամսական փիսոս հղիացավ։ Նրա ծննդաբերելուն մնացել էր մոտ 2 ամիս, սակայն մինչև ծննդաբերության վերջին