Բանաստեղծություն

ԲԱՑԻԿ ԱՐՑԱԽԻՑ Հոր ձեռքին պլաստիկ տոպրակ,մեջը՝ որդու կտորտանքը։Պլաստիկը կսպանի մեզ։ ԿՈՎ «Պատերազմի երեսունութերորդ օրըհաշմանդամ մորը,

Ինչպես են ջնջվում երկրները Ավելի հեշտ, քան հիշողությունից՝ ցավացնող միտքը,ավելի հեշտ, քան վիրահատությունից հետո՝ կարերը,ավելի

Ոտաբոբիկ աղջիկը Ոտաբոբիկ այն աղջկանԵս երբևէ չեմ մոռանա:Տանջվում էին ոտքերն այնքան,Երբ փողոցով անցնում էր նա:

Ու նորից խնձորն այս,ու նորից խնձորը … ու նորից դրախտը մերես եմ ոչնչացնում,ու նորից ձեռքդբռնելու

Հանս Տիլլը ծնվել է 1954 թվականին, Բադեն-Բադենում (Գերմանիա)։ Հայդելբերգի համալսարանում ուսումնասիրել է լեզուներ, այդ թվում՝

Սեր իմ Հիմա տաք է ,սեր իմ։Այսուհետ տաք է լինԵլու:Վառ, շողշողան շորերով, ծղոտե գլխարկներով,բարկ երեկոներ

Անդրե Շինկելը գերմանացի ժամանակակից բանաստեղծ է, ծնվել է 1972 թվականին Սաքսոնիայի Էյլենբուրգ քաղաքում։ 1988–1991 թվականներին

աչքերդ բացում ես՝լույսը ծակեց.ես եմ:ձայների հաճախականությունըտատանում ա հավասարակշռությունդ.ես եմ:օդը անցնում ա քթովդ,մրմռացնում մազանոթներդ.ես եմ:լցվում ա

ափսոս, հայրենի՛ք,բառերի գերեզման ես,կոր ողնաշար ես,մենք կիսում ենք այս վիշտը թե՛ հիմա, թե՛ միշտ շատը

Ավգուստա Լաարը ապրում է Վիեննայում և Մյունխենում։ Նրա ստեղծագործությունը ներառում է արվեստի տարբեր ճյուղեր եւ