Մանե Խաչատրյան/Այս քաղաքը
Այս քաղաքըքարերից վերօդային տարածք է՝շենքերի ու երկնքի միջև,ուր ինչ-որ կերպ միավորվածմարդկանց արտաշունչներըօդային տիրույթներ են գրավումու
Այս քաղաքըքարերից վերօդային տարածք է՝շենքերի ու երկնքի միջև,ուր ինչ-որ կերպ միավորվածմարդկանց արտաշունչներըօդային տիրույթներ են գրավումու
ՎԱՀԱՆ ՏԵՐՅԱՆ *** Ձյունը մանում է բարակ,Ցած է իջնում թել-թել.Քաղցր է նստել անկրակՔեզ հետ հինը
I Փողոցում լռություն էր ու թանձր խավար,Առավոտը մոտ էր, բայց դեռ չէր բացվում—Իսկ հյուրանոցում խմբապետ
Քեյ Սեյջը սյուրռեալիստ նկարիչ էր։ Նա ապրել է զարմանալի կյանք՝ ծնվելով Նյու-Յորքի սենատորի ընտանիքում, ապա
KAZAKI գարուն էէլի ղզղնել ենպատերազմ է լինելուամբիոնները գրավելռմբակոծում են ճառերովհայրենիքի դրոշն են ծածանումու վանկարկում անունըմարզադաշտից դեպի մարտի դաշտոգեշնչումից մինչև հոգեհանգիստկորուստներն եմ հաշվումու սքանչելի էարյունը որ հեղվելու էմթան մեջ շեղբեր են փայլելուև ճայթելու է վառոդըու սեր է լինելու մեծու մահթեթև ու հեշտ 2006 ՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ԿԱՌԱՎԱՐԵԼՈՒ ԴԱՍԸՆԹԱՑ Սկզբում ցորեն ցանիր.կարևոր է, որ ժողովուրդը սովից չմեռնի,կարևոր է
FOLK 92 Սիրտս մրսում է, դողում,մինչդեռ տաք է ու գարուն։Չեմ հավատում քո գալուն,թեպետ արեւն է
Երկար ճանապարհ Երկար, շատ երկար կտևի ճանապարհը մինչև իրար։Մենք լի կլինենք միմյանց հասնելու վճռականությամբև մեղավորության
*** Այստեղ զինվորը խրամատում հիշում է ծնկած օրորերգող մորը, և թշնամու գնդակը անցնում է կողքով,
*** դուինքնավար պետություն եսիմ մեջու ձուլվել սիրուսչես ուզում:էնտեղ ունեսքո փոքր տարածքըու մեծ երազանքները՝դուրս սահմաններիցու սահմաններից ներս,ունես տունդու ունես ինձ՝տանդ մեջ: դուկամավորական ջոկատ ես ստեղծելու ապստամբում եսիմ հանգստության դեմ,որ քեզ աքսորելու պահում եմ ներսումսմինչև կրոնափոխվեսու փոխես ազգությունդ,ու դառնաս սիրահարություն,ու պաշտես սերը,մինչև պատռես անձնագիրդու քո կամքովանունդ գրեսբնակիչների ցուցակում: դուկնքել ես հաշտությունարցունքներիս հետու համակերպվել եսանապատիս տապին,հավատացել ես,որ աքսորավայրումքեզ տվել եմիմ միակ օազիսը,ու քեզանից հասնում էմիայն հաշտ ապրելու չհակառակվել շոգին,որ քո ափերի մեջես մեկ-մեկ անձրևեմու քեզ տամ հնարավորությունափերիդ մեջինքդ քեզ տեսնելուու հավատացնելու,որ քո տգեղ դիմագծերումսերն ավելի գեղեցիկ է ժպտում: քեզ համարսերըձեռնաշղթա է,որից իրականումազատվել չես ուզում,բայց ազատություն ես ուզում,որովհետև բոլորըձեռնաշղթաներից ազատվել են ուզում,բայց ոչ ոքձեռնաշղթաներինդեռ սեր չի անվանել: դուիմ սրտի պառլամենտն եսու քո կարգն ես ուզում սահմանել,բայց ամեն անգամեղանակի պատճառովհետաձգում ես նիստերդու գնալով համոզվում,որ եսհաղթում եմքեզ: իմ մեջդու ինքնավար պետություն եսու չունեսհստակեցված սահմաններդսկսվում են էնտեղ,որտեղ որ եսսիրում եմ քեզ… *** եթե օրենքների բարեկամը լինեի,քեզ
Շուրջս, ներսս Շուրջս մահ է, ներսս մահ է,Ես մահվան շնչով եմ շնչում,Կյանքս էս ֆիլմում մի
ԶՐՈ ԺԱՄ Սահմանների սահքը համընկնում է:Անհնար է դառնում դեմքդ վերհիշելը:Արտասուքի նման ժամն ընկնում է,Ու այտերն
Դիանա Ամփիմիադին (ծնվ․՝ 1982թ.) բազմաժանր գրող է՝ բանաստեղծ, արձակագիր, մանկագիր, ինչպես նաև ներառական կրթության ջատագով