Աշոտ Նազարյան/Վակուում
1 Տղան քանի օր է` գալիս էր Բլուր: Ման էր գալիս արահետներով, կանգնում էր տապանաքարերի
This is an optional category description
1 Տղան քանի օր է` գալիս էր Բլուր: Ման էր գալիս արահետներով, կանգնում էր տապանաքարերի
– Մի օր ծով կգնանք,- ասում էր մերս ու հերթական 500 դրամանոցը նետում բանկայի մեջ։
Նորից ամառ էր։ Սերինեն սովորություն ուներ ամեն ամառ հագուստից բացի վերադասավորելու նաև անձնական իրերը՝ փաստաթղթերը,
Սաքոյի մանկամարդ կինը` շարժուն, ճտպտան մի արարած, ներս ընկավ քրոջ տուն, շեմին գայթած փափլիկ շան
Արփին միացրեց թարթիչն ու, կտրելով Տիգրան Մեծ պողոտան, մոտեցավ Հանրապետության Հրապարակի շրջանին։ Մի քանի մեքենայի
Խաղաղությունը վերահաստատված էր, և թունդ ելած սիրտերը սկսած էին հանդարտիլ. գյուղը գրեթե մոռցած մոլեգնության և
Գագոյին 2 ժամ առաջ էին թաղել, ու գյուղի ավանդույթների համաձայն քելեխի սեղանին միայն տղամարդիկ էին
(հույժ գաղտնի) Ահազանգը Լուրը, թե աշխարհի ամենակարևոր գիրքը կեղծիք է, տարածվեց կայծակնային արագությամբ։ Աստված մարդուն
Եղանակը նորից կփոխվի ու ավելի ցուրտ կլինի, իսկ ես կշարունակեմ նորից օրերը հաշվել։ Չնայած ի՞նչ
Երկու փողոց այսկողմ ապրող Պողոսի, նրա ընտանիքի ու զոքանչի համար ձմեռը ձրի ճամփորդություն է դժոխք՝
(քաղաքական թրիլեր) Քաղաքականությունը մեզ վերցնում է ուժով ,մենք բոլորս խրված ենք նրա մեջ` ուզում ենք
Մեր գյուղի գերեզմանատան մոտերը բնակող պառավ կին մը, պատանեկութեանս ատեն, օր մը, իրիկնամուտին, ինծի պատահեց,