Գիր

– Պեկան համը հանում էր։ Նռնականետը վերցրի, որ բեկորայինով խփեմ, բայց սնայպերը ֆիքսել էր ինձ։

Մին՝ մանկան պես լաց է լինում,Մին՝ ոռնում է զերթ գազան. Ամբողջ այս պատմությունը սկսվեց նրանից,

Իմ մեծ հորեղբոր կինը ուկրաինուհի էր,  հորեղբորս հանդիպել էր Ռուսաստանում, ամուսնացել էր ու եկել` ապրելու 

Պատերազմից հետո սա գյուղի առաջին հարսանիքն էր․ ուզենք թե ոչ՝ կյանքը շարունակվում է․ գյուղի մեծերը

– Սաթի՞կ։ Սաթիկը վերցնում է սրբիչն ու սկսում ամանները չորացնել։ Այսպես ամեն օր։ Լվանում է,

«Թը՛խկ-թը՛խկ-թը՛խկ»։ Չորսի Բ-ի դռան ետևից սպիտակ խալաթով փթթի ծյոծը1 հարցրեց «Կարելի ա՞» ու առանց պատասխանի

Եֆիմ Գրիգորյեւիչը հանեց ճտքավոր կոշիկն ու ցույց տվեց ինձ իր ոտքը։ Առաջին հայացքից որեւէ հետաքրքիր

Այդ օրը, երբ Լաուրան մեռավ, սուրճը դառն էր ստացվել։ Բաժակն էլ իր հերթին կիսատ էր

(մինչ կինս սուրճը կբերի) Նախ-երգ Դարձել եք հեշտ ու հեշտաեռ,Օ՜, անճիգ բառեր․Հոսում եք չլուտ-չփլաղ,Անդուռ ու

(Հատված վեպից) Արդեն կես ժամ էր, ինչ կանգնած էի լուրջ ընտրության առջև․ հայելու առջև կանգնած՝

*** չնայած ցավերինինձ լավ եմ զգումախորժակս տեղն էփսխումներ չունեմսրտխառնոց չկանույնիսկ մի քանի օր առաջհեծանիվ էի

1.Ֆեյսբուքյան օրագրություն Հիմա քեֆ անելն ավելի ազնիվ է թվում, քան կիսատ բան ասելը։ Ավելի լավ