Գիր

«Ծուռմռտիկ ատամներով ու անկանոն քթերով, կնոջ համբույր չզգացած, սեփական քրտինքի հոտից չամաչող, պարելիս ձեռքերի շարժումները

Շուշանը մի պստիկ, լղար կին կուչ էր եկել իրենց տան անկյունում: Այդ տուն կոչվածը մի

Բիրգիտ Կրայպեն ծնվել է Գերմանիայի Հիլդեսյայմ քաղաքում։ Նա բանաստեղծ է և պոեզիայի թարգմանիչ, բնակվում է

համաժամացում (սինխրոնիզացիա) (այս բանաստեղծությունն իրական դեպքերի վրա է հիմնված) էն օրը երբ դանակով հարձակվեցիր վրաս,հարվածներդ

Տան որ հատվածում էլ լինեիր, կլսեիր՝ Վանն ինչպես է իր «Niva»-ով մտնում բակ։ Եթե նրա

Հարցն արդիականություն ստացավ «Տապակնաց» բացօթյա ներկայացումը հայրենի անդաստաններում բեմադրելուց անմիջապես հետո։ Ավելի ճիշտ, ամեն ինչ

Պապը քնում էր աչքերը կիսաբաց, ելնում էր շատ վաղ, քայլում էր այնպես, ասես ոտքը գետին

*** Ոչ մեծ էր, ոչ փոքր,դրսից պարզ, ներսը՝ կոկիկ –Խորհրդավոր լույս կարբոլոր մակերեսներին,գաղտնիք՝ բոլոր դարակներում.

Սկիզբը՝ այստեղ Եկա հաջորդ հետազոտությանը: Բժշկուհի-սոնոգրաֆիստը խիստ անհանգստացած ասաց. – Դուք ձվարանների կիստաներ ունեք, բավականին

– Առավոտյան ութն անց կես սկսում են վիրահատությունս… – Ութն անց կես հիվանդանոցում պիտի լինենք,

– Եթե մահը ընկերներ ունենար,կպատմեր քո մասինիր ընկերներին,քանզի դու ամեն անգամչափազանց սիրուն ես մեռնումու հառնում

Լույ է տեսել վրաց բանաստեղծուհի Էկա Քեվանիշվիլիի «Իմ սիրուն կյանքը» բանաստեղծությունների ժողովածուն՝ Ասյա Դարբինյանի թարգմանությամբ