Լուսինե Շահնազարյան/Բաքվեցի Մուրադը
Տափաստան։ Շեկ ավազներին գալարվում է մի բոժոժավոր օձ, հեզասահ մարսում մի սկյուռ։ Օսթինը հառել է
Տափաստան։ Շեկ ավազներին գալարվում է մի բոժոժավոր օձ, հեզասահ մարսում մի սկյուռ։ Օսթինը հառել է
Կիրակի 14․– Խե՜ղճ Միշիկ։ Գնացէր է առուն լողցեր, վարտիքը թողեր հոն՝ տկլոր տուն է եկեր։
Վիզը ծուռ էր: Մի խոսքով՝ մոզի էր ու կուրծք էր ուտում: Չգիտեր՝ դրախտն ինչ է,
Ես, իհարկե, խմող մարդ չեմ։ Եթե խմում էլ եմ, շատ քիչ, քաղաքավարությունից կամ էլ, երբ
Հա, այսօր ես երազ եմ տեսել շան մասին։ Նա քար էր լիզում, իսկ հետո վազեց
Մարդու ճանապարհներն անիմանալի են։ Ապրում ես, ապրում ու մի օր դուրս գալիս մեծ աշխարհ։ Նույն
Հովիկն այդպես էլ Հովհաննես չդարձավ, գոնե Հովո չդարձավ։ Կինը կարճ էր հագնում` տղամարդ չդարձավ, կնոջը
Ամառային արձակուրդից վերադառնում էի տուն՝ հանգստացած ու հանգստանալուց հոգնած։ Ավտոբուսը դեղին, հին, ճռճռան «Պազիկ» էր,
«Մտահայեցողական ֆանտաստիկայի» (Speculative fiction) ժանրում ստեղծագործող ամերիկացի գրող և բանաստեղծ Բրյուս Բոսթոնը (Bruce Boston, 1943-) համարվում է
Հերս այդպես էլ ծխել չսովորեց, բայց մենակ դրանով չէ, որ տարբերվում էր գյուղի մյուս տղամարդկանցից,
Երեկույթն ուշ ավարտվեց։ Վասյա Չեսնոկովը՝ հոգնած ու քրտնած, գիմնաստյորկայի վրա զորակոչիկի բանտը կպցրած, կանգնած էր
Նվիրվում է Շառլ Կենին – Այո՛, տիկին Ալեքսանդրիան կարող է նույնիսկ հպարտանալ իր առաքինությամբ։ Միայն