Համբարձում Համբարձումյան/Ընտրությունները բանակում/2.Ընտրություն
սկիզբը՝ այստեղ Ընտրություն Ընտրության օրը գումարտակի հրամանատարը մեզ նորից շարահրապարակում շարում է, բաժանում է զինվորական
սկիզբը՝ այստեղ Ընտրություն Ընտրության օրը գումարտակի հրամանատարը մեզ նորից շարահրապարակում շարում է, բաժանում է զինվորական
Տիգրանը լուսադեմին սափրվեց։ Գիշերն անհանգիստ էր ստացվել, շատ էր քրտնել և այդպես էլ չէր կարողացել
«Գրողուցավը» ներկայացնում է Համբարձում Համբարձումյանի «Ընտրությունները բանակում» եռագրությունը, որը հեղինակը գրել է 2010 թվականին։ Եռագրությունը
Թաղի ջահելները փողոցում քարերով դարպասներ էին դրել ու ֆուտբոլ էին խաղում: Փողոցի ծայրում երևաց Ծիծակ
Վիշտք հայուն Փոխանակ քաղցր օրորներու, հայրենի՛ք,Օրրանիս քով մայրիկս ըզքեզ միշտ ողբաց,Համբույրին հետ շիթ մ՚ըզգացի արտասվաց,Աչերս
Երբ ոտքս դրի կարմիր գորգին, միտս եկավ 23-ի ամառը: Վանաձորի Հայք հրապարակում ԿԳՄՍ նախարարության կողմից
Նոյեմբերյան մի օր զինվորն իջնում էր լեռից: 44-օրյա պատերազմն ավարտվել էր, կրակոցներ ու պայթյուններ չկային։
Արևածագին հանդիպեցի աստծուն․ միջին տարիքի մի հմայիչ կին էր՝ գույնզգույն զգեստով, երկարաճիտ կոշիկներով, «փոմփոլիկներով» պայուսակն
Ապոկալիպսիս Հե՜յ, դուք`«ճշտի» մեջ թաղվածներ.սեմուշկա լափող, գարեջուր խմող, ուղտի պես թքող, սևազգեստ, ակնոցավոր,քիթը ծուռ, անողնաշար,ճկույթի եղունգը ցցած`դասական քծնող, «մարդաչնման`
Առավոտյան ժամը տասին Սոնան դուրս եկավ տնից, արագ-արագ քայլելով անցավ փողոցն ու կանգ առավ միրգ-բանջարեղենի
ՀԱՅԱՍՏԱՆ Գիտես ինչ, Հայաստան,քեզ հետ մենք այնքաներկար ենք ապրել,որ մեր ծիծաղն ու լացըդարձել է մոր-մանկան
Մենք սովոր ենք գրողներին պատկերացնել ներշնչանքի պահերին կամ մենակության մեջ երկունքի ցավ քաշելիս, ինչպես սովորաբար