Գիր

Ջերմուկից դուրս՝ ձոր տանող ճանապարհին, այժմ էլ մի հին մատուռ կա։ Երբ փոքր էր, տատն

ԲԱՑԻԿ ԱՐՑԱԽԻՑ Հոր ձեռքին պլաստիկ տոպրակ,մեջը՝ որդու կտորտանքը։Պլաստիկը կսպանի մեզ։ ԿՈՎ «Պատերազմի երեսունութերորդ օրըհաշմանդամ մորը,

Ինչպես են ջնջվում երկրները Ավելի հեշտ, քան հիշողությունից՝ ցավացնող միտքը,ավելի հեշտ, քան վիրահատությունից հետո՝ կարերը,ավելի

Ոտաբոբիկ աղջիկը Ոտաբոբիկ այն աղջկանԵս երբևէ չեմ մոռանա:Տանջվում էին ոտքերն այնքան,Երբ փողոցով անցնում էր նա:

Մարգո տոտան սովորական հայ կին էր, որ մանկուց երազում էր ընտանիք կազմելու մասին։ Երբ լրացավ

Վաղ առավոտյան մայրը բակից դուրս էր գալիս դաշտում աշխատելու։ Բայց հայրը բացակայում էր. նա վաղուց

Երբևէ աշխարհը փուլ եկե՞լ է ձեր գլխին… Կա ուղիղ 41 աստիճան մինչև մեր տան դռան դիմաց

Ու նորից խնձորն այս,ու նորից խնձորը … ու նորից դրախտը մերես եմ ոչնչացնում,ու նորից ձեռքդբռնելու

Հանս Տիլլը ծնվել է 1954 թվականին, Բադեն-Բադենում (Գերմանիա)։ Հայդելբերգի համալսարանում ուսումնասիրել է լեզուներ, այդ թվում՝

Բարև՛, մա՜մ։ Մորս շիրմին իր սիրելի կարմիր կակաչները դնելուց օրեր անց ես նույն ծաղկավաճառից սպիտակ

Սեր իմ Հիմա տաք է ,սեր իմ։Այսուհետ տաք է լինԵլու:Վառ, շողշողան շորերով, ծղոտե գլխարկներով,բարկ երեկոներ

Այս ձմեռը շատ մեղմ էր, կարծես ոչ թե եկել էր սառեցնելու մեզ, այլ մոր քնքշությամբ