Բանաստեղծություն

Գերլինդե Հաքերը ժամանակակից ավստրիացի գրող, նկարիչ և գրական ակտիվիստ է, որը բնակվում է Վիեննայում։ Նա

*** ու տխրությունդ բարեկործանկգրի դեռ չեկած ձյան վրա այս բառերը։ *** երազունա՛կս,լացս գալիս է այդ

ՊԱՏՐԱՆՔ Նա այնքան հզոր է, որ կարողանում էծիծեռնակի աչքի մեջ սպանել գարունը,թրատել՝ Աստծո կոկորդում ապրող

ՀՐԱԺԵՇՏ Փոքր ես չափերով,Բայց ո’չ այնքան,Որ ինձ հետ տանեմ,Վախենում եմ՝Ճանապարհին քեզ ինձնից խլեն.Ինչպե՞ս կապրես օտարության

Զուլեզու Իմ հռու,Իմ մենու,Իմ լուսա,Իմ հուսա,Քո հանդեպ իմ սերըԴեռ չունի իր լեզուն։ Իմ միո,Իմ անգուշ,Իմ

* ես ուզում եմ վերադրվեն երկինքն ու հողըես ուզում եմ արեւը գիշերը ելնիես ուզում եմ

*** լուսավո՛ր իմ մենություն,չտեսնվա՛ծ,չգրվա՛ծ,չեղա՛ծ,պատմի՛ր այսպիսով, թե ոնց ես շրջում ամեն մայթով`արհամարհելով մեքենաներ հազարավոր,լուսացույցեր, լուսամուտներ, լուսաելներ

* քայլում եմ մայթովմարմինս բացված, երկնուղեշերկնուղեշ, ձգված մարմինս ա’յս ցրտի առաջա’յս ցրտի առաջ ճեղքրտված մաշկս

591 Երբ ես մեռնում էի, Ճանճ բզզաց,Անդորրը սենյակումՃիշտ նույն անդորրն էր, ՓոթորկիցԱռաջ է որ լինում։

***Իմ  ու քրոջս մանկությունը՝հումորային պատում ․ինձ կհասկանան նույն հիշողությունն ունեցող աչքերը,արթնացնեմ ձեր ներսում քնած հավքերին․փակեք

*մարդիկթըմրամոլենուխաղամոլխադամոլութմրամոլմարդիկ անբախտ են, որ հավատում են բախտինմարդիկ կիսատվել են արդենու կիսատվում են անվերջ՝տիեզերքի մեծանալուն զուգընթացմարդիկ

Մինչև Գերմանիան մեզ կթարգմանի, Ես իմ Գերմանիան թարգմանեմ էստեղ… Ա Ֆրանկֆուրտում իջանք                ճիշտ ժամանակին.Առնիմ Բոգատսկին               մեզ դիմավորեց. Մեքենայով