Գիր

-Վերա՞, ի՞նչ եղավ քեզ, – վեր թռավ Սամվել պապը ու արագ թեքվեց դեպի կինը, որը

Մեռելը և ես դուրս եկանք տնից ու ծխախոտ վառեցինք: Ես նայեցի նրան. իսկական դիակի տեսք

Սեփական բախտի հետ հաշտություն կնքած, չգիտես որ պայմանագրով, չգիտես ինչից ելնելով, չգիտես կոնվենցիայի որ նորմի

Չար են, չէ՞, օրերը, չկա խաղաղություն, ու երկրագունդը կորցրել է կարծես իր անդորրը․․․Երևի արևն է

Ողբ տաճարի Nessun maggior dolore che ricordarsi del tempo felicene la miseria Dante Alighieri “Inferno”

ՃՇՄԱՐՏՈՒԹՅԱՆ ԾԱՐԱՎ Չուզեցի խաբվիլ մանկությանս օրեն.Կեղծիքը ահն էր, սարսափն էր կյանքիս.Պատրանքբերու մեջ ապրիլ վատորենՄիշտ մերժեց,

Այդ ես եմ անհաղթ Այդ ես եմ անհաղթ, հսկում ձեզ վրա երգով հոգեթով.Այդ ես եմ

Տնքաց, փնփնթաց, գտավ ականջս: Գիշերը նորից մոտս ա եկել: Արդեն մի տարի ա՝ ականջիցս ա

    Ձեռնափայտս եմ կորցրել։ Ավելի ճիշտ՝ չեմ հիշում, թե ուր եմ այն դրել։ Կորցնելն ավելի անկանխատեսելի

1.Օտարականը – Ամենից շատ ո՞ւմ ես սիրում դու, ասա՛, խորհրդավոր մարդ, հո՞րդ, մո՞րդ, թե՞ եղբորդ:–

Փարիզյան ուրվանկար Լոսինը դրեց երանգն իր ցինկե Բութ անկյուններով։Ծուխը հնգաձեւ պոչերն իր տնկեց՝Բարձր ու սրածայր

ԿԵՆՑԱՂԱՅԻՆ ՍԵՐ սեր իմ,ասում են այսօր տոնն է մեր,բայց ի՞նչ գիտեն նրանք մեր մասին․գիտե՞ն, որ