Arpi Voskanyan

ԱՀԱ ԵՎ ԵՍ Ահա և ես, ձեռքս պարզածհեռացող հրեշտակների ետևից,որոնք երկնքի թափանցիկ դարպասների առջևծերանում են

Լույս է տեսել Մարիամ Կարապետյանի «Բնակություն» գիրքը, որը հեղինակի բանաստեղծությունների երրորդ ժողովածուն է։ Շապիկի ձեւավորումը՝

= արևա =  տարիներով տառապում էր գեղարքունիքի սառը արևի տակ մի կերպ աճող «սեմուշկան»։ասում էր՝ ես

Արփի– Գևորգ, քո շարքը Գրքի երևանյան փառատոնի «Պոեզիա» անվանակարգում արժանացավ «առաջին մրցանակի», շնորհավորում եմ։ Կուզենայի

                                 -Մենք Ձեզ կզանգահարենք,- հերթական անգամ եմ լսում։ «Հա ո՞ր»,- մտքումս արձագանքում եմ ու բարձրաձայն

* անքնություն ախր ես միայնկնոջս գիշերային խռմփոցներին էիիբր սովոր/խռովկանիս ցերեկայիններըշատ քիչ եմ լսել /հիմա էլէս

Մարիամը մեր մանկապարտեզի խմբից էր։ Աշխարհի խելոք, սուսիկ-փուսիկ աղջիկն էր, դաստիարակները նրան ասում էին՝ խելոք

Նոյեմբեր ամիսը կես էր եղել, իսկ Վանաձորում անսովոր տաք եղանակ  էր, արևը հանդուգն կերպով չէր

*** Երբ թիկունքդ հենեցիր ծառինև տնքացիր ցավից.երկնքի կապույտը,հայացքդ՝ մոլոր․․․արդյո՞ք զգացիր,որ ծառն այդ ես էի,գրկել թիկունքդկանգնել

-Աստծուց շատ բան չեմ ուզում․․․ Ուզում էի ասել՝ այս շքեղ մոփեդից, սակայն ընդհատեց ինձ: -Ես

ՀՀ կրթության, գիտության, մշակույթի և սպորտի նախարարության աջակցությամբ մեկնարկում է Գրքի երևանյան միջազգային վեցերորդ փառատոնը։