Arpi Voskanyan

պատ անշտապ-աննահանջ-անբեկուն:դու՝ պատ, ե՞ս էլ՝ պատ:ճիշտ ճնշում, ու կփլվի.չի կարելի: շշնջալ. շշնջում եմ,տաք շնչում եմ

Բոլորը դրախտ են ուզում, բայց ոչ ոք չի ուզում մեռնել: Լույսի աղոտ ցոլքերը բյուր ասեղների

Վահան Տերյանի բանաստեղծությունները կարդալիս հաճախ ենք նկատում, որ նրա տողերը չեն տեղավորվում բանաստեղծական տողի սովորական

Ծնողներս, հենց խանութից բեռնված տուն էին գալիս, դեռ լիարժեք ապրանքները չդատարկածմայրս, ինչքան հասցներ, նոր գնված

Ուայնսբուրգի փողոցներում առատ ձյուն էր նստել։ Այն սկսել էր տեղալ առավոտյան ժամը տասից։ Հանկարծ ուժեղ

Հայ գրականությունն առանց Հակոբ Պարոնյանի անչափ տխուր կլիներ, և ամենևին ոչ այն պատճառով, որ նա

Բարբարա Կորունը Սլովենիայի արդի գրականության ամենակարեւոր դեմքերից է, սահմանախախտ, համարձակ կին բանաստեղծների սերնդի առաջատար ներկայացուցիչներից։

«ՔԱՂԱՔԱԿՐԹԱԿԱՆ ԸՆՏՐՈՒԹՅԱՆ» ԴԻՍՏՈՊԻԱ կամ ԻՆՔՆԱԳԱՂՈՒԹԱՑՄԱՆ ՔԵՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ ԵՎ ՉԳՐՎԱԾ ԱՊԱԳԱՅԻ ԻՐԱՎՈՒՆՔԸ Հինը մեռնում է, և նորը չի

ԳԵՐՄԱՆԱԿԱՆ ՃԵՊԱՆԿԱՐ Նոյեմբերյան տաք օրերի              Լույսը՝      բոլոր ճամփաներին             համակշիռ բաշխված… Ջերմությունը մեր սրտերի,              Երկինքը՝ մերթ թռչնակերպ ամպով,                մերթ՝ փետուրե… Անհողմ օդի

Ձմեռվա առաջին ձյունն էր գալիս։ Որոշ տեղերում այն նստում էր, որոշ տեղերում դառնում էր ցեխ

1.  Ցուրտ ու ձյունառատ տարեմուտին պահարանի գլխից իջնում էր կախարդական տուփը։ Ծանր չէր, բայց լցված

Հին է գյուղի հիշողությունը, շատ հին, բայց կա ու կլինի այնքան ժամանակ, քանի դեռ գյուղը